Shantykoor Windstilte is in 1990 opgericht door een aantal enthousiaste leden van het barbershopkoor Midholland River Blenders;
Brian Crouch, Jan Steenbeek, Jack Stekelenburg, Arnold Zimmerman, Koos van Schaik en Rijk Bellaart.
Het vijfjarig bestaan van de Midholland River Blenders werd gevierd met een optreden. De hier boven genoemde mannen hadden voor de jubilarissen van dat koor een aantal zeemanliedjes ingestudeerd die tijdens de show werden gezongen.
Wegens het succes besloten zij om verder te gaan als zeemanskoor en kreeg de naam Shantykoor Windstilte mee (dit omdat bij nauwelijks of geen wind niet veel gewerkt werd aan boord en er volop tijd was om te zingen, hetzij alleen (Shanty) of met elkaar).
Uiteraard zingt ons Shantykoor verschillende soorten liedjes in allerlei talen, maar waar bestaan die liederen dan uit?
Wet op de privacy...?
Shanties
Een zeemanslied (of 'sea shanty') is een genre volkslied dat oorspronkelijk bedoeld was om ritmische fysieke arbeid op grote zeilschepen te begeleiden. Doel: ze hielpen de bewegingen van meerdere zeelieden op elkaar af te stemmen en zorgden voor een vast tempo.
Oorsprong: het woord is afgeleid van het Franse *chanter*, wat 'zingen' betekent.
|
|
Snurkers hadden een slecht bestaan
Forebitters
Zijn liederen die zeelieden in hun vrije tijd aan boord van zeilschepen zongen. Eerlijk gezegd moeten we er wel bij zeggen dat er in het tijdperk van de zeilvaart nauwelijks sprake was van vrije tijd; de zeeman kreeg nooit voldoende slaap door het wachtsysteem van vier uur op en vier uur af.
|
|
De eethoek was erg ruim
Sing out song
Dit is een werkwoord uitdrukking die betekent dat je iets roept of woorden uitspreekt met een luide, heldere stem. Het kan ook betekenen dat je plotseling begint te zingen of luider gaat zingen. Als de term "sing-out song" wordt gebruikt, verwijst dit doorgaans naar een lied dat bedoeld is om luid en enthousiast mee te zingen, zoals een yell, een 'call-and-response'-lied (waarbij de Shantyman een regel zingt en het koor antwoordt) of een opgewekt nummer.
|
|
Onderin de schuit was nog wel wat ruimte
Werkliedjes
De echte werk liedjes werden vanzelfsprekend zonder begeleiding gezongen. Heel soms was er een viool aan boord, het zeemansinstrument uit de zeiltijd. Pas veel later kwam er een trekzak, mondorgel, concertina, en een tinwhistle, en nog later de accordeon. Men begon na de eerste en vooral na de tweede wereldoorlog de zeilschepen zeer romantisch te vinden.
|
|
Dit jaar hebben we uit het repertoire een selectie gemaakt van 61 nummers welke wij in het seizoen 2026 - 2027 zingen.
Muzikale ondersteuning is er van accordeon(-s), grote trom, banjo, gitaar, stampelouris en de bel.
Er wordt gebruik gemaakt van professionele geluidsapparatuur.
Wil je meer informatie over ons koor of wil je ons boeken voor een optreden?
|
Een hard leven, dat was het zeker
Het zeemans leven wordt vaak geromantiseerd, maar bedenk wel, dat het zwaar aanpoten was. De ruimte onderdeks voor de bemanning was beperkt en bedompt, het eten was vaak niet om naar huis te schrijven (wat dan ook niemand deed), vooral als de reis door bijvoorbeeld periodes van windstilte (niet te verwarren met ons koor) lange tijd niet bij land kwam.
Zingen hielp, zingen helpt altijd. De Shantyman zingt dan met de matrozen aan boord Shanties.
Het kwam wel voor dat er alleen nog droge scheepsbeschuit voorradig was (met wormen erin, dat wel) en scheurbuik kwam dan bij gebrek aan vitaminerijk voedsel vaak voor. Ook had je geluk als de officieren genoeg menselijk gedrag vertoonden. Dat was niet altijd het geval.
En bij zware storm moest je soms vrezen voor je leven.
Bij het zware werk of, bij rustige vaart als er niet zoveel werk was. Dan werden ballads gezongen, rustige, vaak weemoedige liederen. Over thuis en heimwee. Over drank en vrouwen, niet zelden aan de ondeugende kant. Dan zat zo'n zeeman op een bolder (forebidder) op het voordek, met de ondergaande zon net boven de kim.
Misschien komt daar wel dat romantische beeld vandaan.
|
|